\u201eSZKO\u0141A PAMI\u0118TA\u201d<\/p>\n
\u201eJeszcze dzi\u015b czuj\u0119 ten g\u0142\u00f3d. Nigdy go nie zapomn\u0119\u2026\u201d
\nSPOTKANIE ZE \u015aWIADKIEM HISTORII w Szkole Podstawowej w \u0141apszance<\/p>\n
Ca\u0142a nasza szkolna spo\u0142eczno\u015b\u0107 wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w przejmuj\u0105cym spotkaniu ze \u015bwiadkiem historii, kt\u00f3re mia\u0142o miejsce 25 pa\u017adziernika br. Sta\u0142o si\u0119 to za spraw\u0105 Ministerstwa Edukacji Narodowej, kt\u00f3re zainicjowa\u0142o akcj\u0119 pod has\u0142em \u201eSzko\u0142a pami\u0119ta\u201d. W ramach w\u0142\u0105czenia si\u0119 w owe dzia\u0142ania patriotyczne
\nwszyscy \u0142apsza\u0144scy uczniowie oraz dzieci z oddzia\u0142u przedszkolnego mieli okazj\u0119 wys\u0142ucha\u0107 wspomnie\u0144, zwi\u0105zanych z ich miejscem zamieszkania oraz lokaln\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105. Bior\u0105c za\u015b udzia\u0142 w tej fascynuj\u0105cej lekcji historii, nasze m\u0142ode pokolenie Polak\u00f3w, tworz\u0105ce przysz\u0142o\u015b\u0107 narodu polskiego, wzbudzi\u0142o w sobie potrzeb\u0119 piel\u0119gnowania pami\u0119ci o bohaterach naszej wolno\u015bci, szczeg\u00f3lnie tych, kt\u00f3rzy s\u0105 zwi\u0105zani z histori\u0105 danego miejsca, regionu, spo\u0142eczno\u015bci 1. Na zaproszenie tutejszego Grona Pedagogicznego odpowiedzia\u0142a entuzjastycznie osiemdziesi\u0119cioletnia mieszkanka \u0141apszanki. Uczniowie s\u0142uchali z przej\u0119ciem wspomnie\u0144 pani Genowefy, kt\u00f3ra swoj\u0105 histori\u0119 rozpocz\u0119\u0142a od wspomnie\u0144 zwi\u0105zanych z okresem dzieci\u0144stwa. Snu\u0142a g\u0142\u0119boko
\nprzejmuj\u0105ce opowie\u015bci o czasach II wojny \u015bwiatowej, kt\u00f3r\u0105 prze\u017cy\u0142a g\u0142\u0119boko jako kilkuletnia dziewczynka zdana na \u0142ask\u0119 stacjonuj\u0105cych w najbli\u017cszej okolicy obcych wojsk. S\u0142uchali\u015bmy przede wszystkim o wielkim strachu, w jakim \u017cy\u0142y miejscowe rodziny, nie wiedz\u0105c, czy jeszcze kiedy\u015b zobacz\u0105 swych bliskich, o miejscowych partyzantach, ukrywaj\u0105cych si\u0119 w okolicznych lasach. Jednym z nich by\u0142 w\u0142a\u015bnie ojciec pani Genowefy, kt\u00f3rej rodzina ci\u0105gle obawia\u0142a si\u0119 o jego \u017cycie. \u201ePrzychodzili co jaki\u015b czas do naszego domu… Nieraz pytali mnie, czy tata w domu. Ja by\u0142am najstarsza i ja tylko wiedzia\u0142am\u2026 M\u00f3wi\u0142am: Taty nie ma w domu. Do wojska poszed\u0142.\u201d Z przej\u0119ciem wspomina\u0142a o koszmarnym wr\u0119cz g\u0142odzie, kt\u00f3ry towarzyszy\u0142 jej przez ca\u0142e dzieci\u0144stwo. \u201eCi\u0105gle brakowa\u0142o jedzenia. Zawsze pierwsze dawa\u0142am ma\u0142ym dzieciom, sama nie jad\u0142am. Bo\u2026 jakby to by\u0142o? O dzieci trzeba dba\u0107, one musz\u0105 co\u015b zje\u015b\u0107\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142a pani Genowefa, kt\u00f3ra by\u0142a najstarsza z rodze\u0144stwa i opiekowa\u0142a si\u0119 m\u0142odszymi dzie\u0107mi. \u201eCi\u0105gle by\u0142am g\u0142odna. Jeszcze dzi\u015b czuj\u0119 ten g\u0142\u00f3d. Nigdy go nie zapomn\u0119\u2026 A\u017c czuj\u0119 teraz, jak ssie mnie tu – w brzuchu. A mama\u2026 – mama to nigdy nie jad\u0142a. Ja nie widzia\u0142am. [\u2026] Dzieci drogie, \u017cycz\u0119 wam, \u017ceby\u015bcie takiego g\u0142odu nigdy nie czu\u0142y!\u201d Gdy przychodzili \u017co\u0142nierze, zabierali wszystko, co tylko da\u0142o si\u0119 zje\u015b\u0107. Zabijali zwierz\u0119ta, bo te\u017c byli g\u0142odni. \u201eW
\nstajni zosta\u0142a tylko jedna krowa. To ja musia\u0142am j\u0105 wydoi\u0107. Ma\u0142a by\u0142am, na pocz\u0105tku nie umia\u0142am\u2026 Ale jak dziecko p\u0142aka\u0142o, musia\u0142am si\u0119 nauczy\u0107, \u017ceby nie by\u0142o g\u0142odne\u201d. Potem pani Genowefa wzbudzi\u0142a w swej pami\u0119ci pe\u0142ne grozy chwile, kiedy to zosta\u0142a (wraz z matk\u0105 i m\u0142odszym rodze\u0144stwem) postawiona pod drzewem w celu rozstrzelania \u2013 i tylko B\u00f3g sprawi\u0142, i\u017c sytuacja potoczy\u0142a si\u0119 inaczej\u2026 Dlatego dzi\u015b mog\u0142a do nas przyj\u015b\u0107, by o tym opowiedzie\u0107.
\nPodczas tego niecodziennego spotkania mogli\u015bmy pos\u0142ucha\u0107 te\u017c historii o czasach, kiedy w kraju panoszy\u0142 si\u0119 komunizm. Wydawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce wojna by\u0142a najstraszniejsza \u2013 a kiedy si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, powinien nasta\u0107 dobrobyt. Ale nie! Pani Genowefa nadal chodzi\u0142a g\u0142odna\u2026 Wsz\u0119dzie wci\u0105\u017c panowa\u0142a
\nwielka bieda. Ci\u0119\u017ckie to by\u0142y czasy. Do szko\u0142y chodzi\u0142a pieszo \u2013 bardzo daleko, ale (jako jedna z nielicznych w\u00f3wczas) uko\u0144czy\u0142a siedem klas szko\u0142y podstawowej. Poza lekcjami mia\u0142a mn\u00f3stwo obowi\u0105zk\u00f3w w gospodarstwie, lecz przede wszystkim musia\u0142a zajmowa\u0107 si\u0119 m\u0142odszym rodze\u0144stwem.
\nKiedy chcia\u0142a odmieni\u0107 sw\u00f3j los, \u201euciek\u0142a od mamy\u201d i posz\u0142a do pracy: \u201eDo PGR-u posz\u0142am. Tam sadzi\u0142am kapust\u0119 \u2013 po dwa rz\u0105dki na raz. By\u0142o z pi\u0119\u0107 hektar\u00f3w pola. Pierwsze mnie nie chcieli, \u017ce za ma\u0142a jestem i nie b\u0119d\u0119 umia\u0142a dobrze sadzi\u0107. Ale potem mnie chwalili i wyp\u0142at\u0119 najwi\u0119ksz\u0105 ze wszystkich dosta\u0142am\u201d. Aby zdoby\u0107 wykszta\u0142cenie, trzeba by\u0142o s\u0142ono p\u0142aci\u0107. Pieni\u0119dzy nie by\u0142o. Uczyli si\u0119 tylko ci, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 umieli albo ci, kt\u00f3rzy mieli pieni\u0105dze. \u201eJa nadawa\u0142am si\u0119 bardziej do gospodarki, nie do nauki\u201d \u2013 wspomina pani Genowefa, kt\u00f3ra zosta\u0142a w domu, by pomaga\u0107 swoim spracowanym, ubogim rodzicom. Pani Genowefa zafascynowa\u0142a m\u0142odych swoimi opowie\u015bciami. Najbardziej poruszy\u0142o ich to, i\u017c wojna, to nie tylko s\u0142owa wyczytane w szkolnych podr\u0119cznikach, lecz rzeczywiste losy ludzi, \u017cyj\u0105cych wok\u00f3\u0142 nich, ludzi, z kt\u00f3rymi spotykaj\u0105 si\u0119 na co dzie\u0144, ludzi, kt\u00f3rych tamten czas g\u0142\u0119boko do\u015bwiadczy\u0142. Niejednokrotnie nasz Go\u015b\u0107 nawi\u0105zywa\u0142 do czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych, aby jeszcze bardziej uwra\u017cliwi\u0107 swoich s\u0142uchaczy na tragizm minionych lat. Mogli\u015bmy por\u00f3wna\u0107 nasze dzisiejsze prawdziwie wygodne \u017cycie (z kt\u00f3rego komfortu na co dzie\u0144 w og\u00f3le nie zdajemy sobie sprawy) z wcale nie tak odleg\u0142\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105. Dzi\u0119ki opowie\u015bciom pani Genowefy zanurzyli\u015bmy si\u0119 w g\u0142\u0105b historii, zrozumieli\u015bmy, \u017ce to, co dzisiaj mamy, zawdzi\u0119czamy naszym przodkom, kt\u00f3rzy za nas, g\u0142odowali i cierpieli, walczyli i umierali \u2013 za nas. \u017beby nam by\u0142o lepiej! \u017beby\u015bmy mogli \u017cy\u0107 w wolnej ojczy\u017anie \u2013 w wolnej Polsce!
\nOd teraz nasi uczniowie, my wszyscy, b\u0119dziemy mogli bardziej \u015bwiadomie prze\u017cywa\u0107 histori\u0119. B\u0119dziemy piel\u0119gnowa\u0107 pami\u0119\u0107 o niej i jej bohaterach \u2013 tak\u017ce tych \u201ezwyczajnych\u201d, kt\u00f3rych wci\u0105\u017c jeszcze spotykamy na ulicach, o \u015bwiadkach naszej ci\u0105gle \u017cywej polskiej historii.<\/p>\n
Anna Bylina-Stanek<\/p>\n
1 Fr. listu Ministra Edukacji Narodowej, Dariusza Piontkowskiego, do dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142 z dn. 18 pa\u017adziernika 2019 r.<\/p>\n